Vijf vragen aan: Christopher Ivo, pleitbezorger van waterstof mobiliteit in Flevoland

FLEVOLAND - Terwijl elektrische auto’s inmiddels een vertrouwd beeld vormen op de Nederlandse wegen, blijft rijden op waterstof voor velen een onbekend terrein. Christopher Ivo, burgerlid van Provinciale Staten en inwoner van Almere, wil daar verandering in brengen. Met zijn Toyota Mirai rijdt hij door de provincie om aandacht te vragen voor waterstof als duurzaam alternatief. Afgelopen week doorkruiste hij onder meer Zeewolde, waar waterstoftankstations nog ontbreken.

Vijf vragen aan Christopher Ivo over pionieren op waterstof, de kansen voor Flevoland en de persoonlijke drijfveren achter zijn missie.

Wat is tot nu toe de meest verrassende reactie die u onderweg kreeg?
Een voorbijganger zei: “Wacht, rijdt die écht op waterstof? Dat dacht ik alleen in theorie te zien!” – Dat vond ik typerend. Veel mensen denken dat waterstof mobiliteit iets voor ‘later’ is, terwijl ik er gewoon nu al mee rijd. De verrassing zit ‘m vaak in hoe stil, snel én gewoon het in gebruik is. Wat mij persoonlijk ook verraste aan de Toyota Mirai is de combinatie van geavanceerde technologie en milieuvriendelijkheid. De auto valt niet alleen op door zijn stille motor en schone uitstoot – enkel waterdamp – maar ook door een luchtzuiveringssysteem dat fijnstof uit de buitenlucht filtert.

Waarom voelt u zich als burgerlid binnen Provincie Flevoland persoonlijk geroepen om waterstof mobiliteit onder de aandacht te brengen?
Als burgerlid voel ik me verantwoordelijk om te laten zien wat er wél mogelijk is, in plaats van te wachten op beleid van bovenaf. Waterstof is een kans voor Flevoland – een provincie met ruimte, innovatiekracht en duurzaamheid in het DNA. Door zelf zichtbaar het goede voorbeeld te geven, breng ik het gesprek op gang, ook politiek.

Zeewolde en omliggende dorpen hebben nog geen tank voorzieningen voor waterstof. Hoe lastig is dat in de praktijk en wat is volgens u nodig om die eerste stap wél te zetten?
In de praktijk betekent het dat ik moet uitwijken naar tankstations buiten Flevoland. Ik tank meestal in Amersfoort, waar de prijs rond de €18,95 per kilogram ligt. Amsterdam is iets duurder met €21,95 per kilogram, en Den Haag spant de kroon met €25,00 per kilogram. Deze prijzen zijn aanzienlijk hoger dan in buurlanden; in België betaal je bijvoorbeeld ongeveer €10 per kilogram.
Om waterstof mobiliteit in Flevoland te stimuleren, is het essentieel om de infrastructuur uit te breiden. Nederland telt momenteel 21 waterstoftankstations; uitbreiding naar 30 is gepland tegen 2030. Duitsland loopt voorop met circa 70 stations, België telt er 8.

De eerste stap voor Flevoland zou zijn om een strategisch gelegen waterstoftankstation te realiseren, bijvoorbeeld in de buurt van belangrijke verkeersknooppunten of industrieterreinen. Dit zou niet alleen de adoptie van waterstofvoertuigen vergemakkelijken, maar ook een signaal afgeven dat de provincie zich inzet voor duurzame mobiliteit.

U combineert uw zichtbare actie met gesprekken over bewustwording en innovatie. Wat merkt u: is Flevoland klaar voor een volgende stap in duurzame mobiliteit, of is er nog koudwatervrees?
Flevolanders zijn nieuwsgierig en open, maar ook nuchter. Ik merk dat mensen écht geïnteresseerd zijn, maar vaak simpelweg niet weten wat waterstof inhoudt. Door het concreet te maken – mijn auto laten zien, uitleggen hoe het werkt – merk ik dat het kwartje snel valt. Er is dus zeker potentie voor een volgende stap.

Wat is voor u het grootste misverstand over waterstofauto’s dat u deze week graag uit de wereld wilt helpen?
Dat waterstof gevaarlijk of ingewikkeld zou zijn. In werkelijkheid is het veilig, wordt het al decennialang gebruikt in de industrie, en is tanken net zo eenvoudig als benzine. En nee – het is géén experimentele techniek. Ik rijd er dagelijks mee.

Toyota Mirai op waterstof - Foto: Christopher Ivo