Max Tillema in sporthal 't Dok.
Max Tillema in sporthal 't Dok. ©maartenheijenk.nl

Eén foutje en Max Tillema (12) moet genoegen nemen met brons: „Toch wel tevreden”

Sport

DRONTEN - Het is een gekrioel van jewelste in sporthallen ’t Dok. Maar liefst 750 judoka’s uit binnen- en buitenland doen mee aan de tweede editie van het Flevoland Open Judotoernooi van Shoganai uit Dronten. Max Tillema (12) heeft zijn wedstrijden er al op zitten. Hij is tevreden: vijf partijen, vier keer winst en een bronzen medaille.

Misschien is Max nog wel trotser op de bronzen medaille van zijn broertje Nick (7) dan op zijn eigen eremetaal: „Nick heeft het héél goed gedaan.” Helemaal ontspannen zit hij er nog niet bij, want zijn zusje Roos gaat zo aan haar toernooi beginnen. En drie medailles in de familie zou natuurlijk helemaal geweldig zijn.

Hartstikke leuk

„Ik zit al een jaar of zeven op judo”, zegt Max, „Ik wist eigenlijk niet wat ik wilde doen. Mijn vader heeft vroeger op judo gezeten en die zei: ga maar eens kijken. Ik vond het meteen hartstikke leuk.” Het lekker met elkaar stoeien spreekt hem aan: „Het is een contactsport, je kunt hard werpen, maar het blijft altijd leuk.”

De carrière van de leerling van De Dukdalf begon bij de judoschool van Karel Gietelink in zijn toenmalige woonplaats Amstelveen. Vier jaar geleden is het gezin naar Dronten verhuisd en sindsdien traint Max bij Shoganai onder Harry Martens: „Dat bevalt goed, ik denk zelfs beter dan bij mijn oude judoschool. Harry doet het heel fijn. Als je iets niet weet, kan hij je heel goed helpen. Hij kan het ook goed voordoen.”

Intrnationale ervaring

Max kan al bogen op internationale ervaring. „Ik heb toernooien gehad in Duitsland en België. Daar gaat het vooral om de prestatie. Bij dit toernooi vind ik ook het plezier belangrijk. Al heb ik natuurlijk wel m’n best gedaan.”

De derde plaats stemt tot tevredenheid. Bij z’n enige nederlaag trof hij een tegenstander die net ietsje beter was: „Maar ik had niet hoeven te verliezen. Ik maakte een foutje. Daarna ging hij verdedigen en kon ik niet zo veel meer doen. Daar baal ik op zich wel van, al ben ik toch wel tevreden.”

Anderen vinden mij goed

Je mag het eigenlijk niet van jezelf zeggen, maar ben je goed? „Anderen vinden me wel goed”, antwoordt Max eerlijk, „Ik ben vooral goed in de grondgevechten. Ik ben niet heel groot, maar ik kan wel goed iemand in de houdgreep pakken enzo.” Mark Huizinga is zijn voorbeeld: „Die kwam een keer langs en dat vond ik superleuk. Ik heb ook een wedstrijdje tegen hem gejudood.”

Een loopbaan als die van Mark Huizinga hoeft echter niet voor de oudste van de drie judoënde Tillema’s: „Meedoen aan een Nederlands kampioenschap lijkt me heel leuk, maar echt een wereldkampioenschap dat hoeft van mij niet. Ik wil ook gewoon een beroep hebben.”

Marechaussee

Hij heeft al een beroep op het oog: „Jazeker. Mijn vader werkt bij de marechaussee en ik wil zelf ook graag iets in die richting: militair of politie. En als je dan kunt judoën, nemen ze je misschien sneller aan.”

Vandaag is het judo dat de klok slaat. Max wil best even poseren voor de foto, maar dan moet hij er vandoor. Kijken hoe Roos het doet.