Na dertig jaar is het voor Greet mooi geweest: ‘Maar ik ben niet uit beeld’

DRONTEN - Greet Vaatstra (66) maakte alle jubilea van de Zuiderzeezwemmers mee, verhuisde mee naar het nieuwe Aat de Jonge Zwembad en zag de voorbije jaren menig Dronter kind voorbij komen. Maar na een periode van dertig jaar is het voor haar genoeg geweest: ze stopt als trainster. “Het was heel dankbaar werk”, vertelt ze.

Juf Greet, zoals ze door vele kinderen werd genoemd, begint haar periode bij de Zuiderzeezwemmers zoals zoveel ouders die vrijwilligerswerk bij een vereniging gaan doen: door de kinderen. Haar dochters gaan synchroonzwemmen en zo wordt Greet al snel gevraagd om als vrijwilliger actief te worden. “Ze vroegen: goh Greet, we hebben mensen nodig, is dat niet iets voor jou? En van het een kwam het ander”, zegt de Drontense.

Het is een samenwerking die liefst dertig jaar zou duren en tot op de dag van vandaag bevalt. Al snel meldt Greet zich aan het bad en als Ellen Bakker, de oprichtster van de afdeling Elementair zwemmen, besluit te stoppen, neemt ze die rol op zich. “Ik wilde die groep niet laten vallen. Het is zo’n belangrijke groep en ik heb er ook een belangrijke groep van gemaakt. Ook omdat ik in de gehandicaptenzorg heb gewerkt en vind dat iedereen, ongeacht wie je bent en wat je hebt, recht heeft op een stukje sporten.”

Kindje

Het Elementair zwemmen wordt haar kindje en groeit uit tot, zo zegt Greet zelf, ‘de kweekvijver van de vereniging’. Dertig jaar lang houdt ze zich bezig met deze groep kinderen, die in sommige gevallen extra begeleiding nodig hebben. “Er zijn soms wel ouders die denken dat hun kind er niet past. Die heeft dan ADHD of bijvoorbeeld het syndroom van Down. Als ze er dan zijn, staan ze met verbazing te kijken hoe goed het gaat.”

Greet staat ook wel langs het bad bij andere afdelingen van de club, zo is ze vijf jaar lang trainster bij het wedstrijdzwemmen. Maar altijd houdt ze oog voor het Elementair zwemmen. Dertig jaar lang is ze actief langs het zwembad en de waardering volgt als ze dit jaar, bij haar afscheid, wordt benoemd tot lid van verdienste. “Ik heb zoveel dierbare herinneringen gemaakt”, vertelt Greet, die onlangs ook met pensioen ging. “Nu kom ik ouders tegen die ik nog les heb gegeven en die zeggen dan: ‘goh Greet, sta je nou nog steeds aan dat bad’. Maar ik deed het met veel plezier, we hebben zo’n fijne vereniging.”

Dat plezier komt ook naar voren als corona uitbreekt en het zwembad op slot gaat. Greet moet en zal haar kinderen zien, want ze wil niet uit beeld raken. “En dus ben ik op de fiets gestapt, ben langs ze gegaan en heb wat lekkers gebracht.”

En nu?

Of Greet helemaal uit beeld is nu? Dat antwoord laat zich raden: nee, natuurlijk niet. Maar het vaste rooster, daar is ze wel vanaf. “En dat ga ik niet missen”, lacht ze. “Ik sta op de reservelijst, ga recreatief masterzwemmen en als een kind een extra handje nodig heeft, ben ik er. Ik ben nog helemaal niet uit beeld, nee.”