Roodbeenweg 17a in Dronten.
Roodbeenweg 17a in Dronten. ©maartenheijenk.nl

Emoties laaien hoog op aan Roodbeenweg: „De opening is door de politiek gegeven”

Algemeen

DRONTEN - De omwonenden van Roodbeenweg 17a zijn unaniem bereid om samen op te trekken in hun verzet tegen de plannen van Eric Daniëls voor huisvesting van 268 arbeidsmigranten. Maandagavond kwamen ze met 42 man bij elkaar. „Iedereen gaat er anders mee om, maar de ontsteltenis en de verrassing in de buurt zijn groot”, vertelt buurman Theo Weesepoel, „Het heeft sommigen emotioneel heel erg geraakt.”

Vorige week werd bekend dat Daniëls en zijn echtgenote 268 arbeidsmigranten willen huisvesten op het erf van een voormalige zorgboerderij aan de Roodbeenweg. De buurt is er volgens Weesepoel enorm van geschrokken.

‘Gebruikelijke reacties’

Eric Daniëls zei woensdag tegen DeDrontenaar.nl dat hij uit de buurt ‘de gebruikelijke reacties’ had gekregen. Die opmerking schoot de buurt in het verkeerde keelgat. Zij zeggen dat hij op dat moment nog slechts twee buurtbewoners vluchtig had geconfronteerd met zijn plannen. Ze voelen zich weggezet als not in my backyard-bezwaarmakers. „En dat terwijl er nog niet één informatief gesprek had plaatsgevonden”, zegt Theo Weesepoel, „Dit is pure stemmingmakerij.”

De Roodbeenweg en de omliggende wegen zijn al jaren gewend aan seizoensarbeiders. „Die wonen op de erven van met name fruittelers, bijvoorbeeld tijdens de appelpluk. Dat loopt eigenlijk altijd goed. Dus het argument dat wij tegen arbeidsmigranten of xenofoob zouden zijn, is de grootste flauwekul.”

Nog heel vers

Wat zijn dan precies de bezwaren van de buurt? Weesepoel antwoordt dat het allemaal nog vers is. Maandag zijn er gedachten uitgewisseld. Iedereen laat dit nu op zich inwerken en pas tijdens een tweede bijeenkomst nemen de omwonenden standpunten in. Bij de gemeente kunnen ze op dit moment toch nog geen bezwaren indienen.

De woordvoerder heeft wel de indruk dat het buitengebied een probleem moet oplossen van de bedrijven op de industrieterreinen in Dronten. Hij vermoedt dat agrarische seizoensarbeiders niet interessant zijn voor Daniëls: „Hij richt zich op huurders voor het hele jaar: ingehuurd personeel van bedrijven als Plukon, Bangma en Van Liere zorgen via uitzendbureaus voor een jaarronde bezetting van de accommodatie.”

Bedrijventerreinen

De gemeentepolitiek heeft vorig jaar een visie voor huisvesting van arbeidsmigranten vastgesteld. Weesepoel wijst erop dat dit beleid alweer achterhaald is, omdat steeds meer fracties voorstander zijn van huisvesting op bedrijventerreinen. Dat lijkt hem inderdaad de meest logische oplossing: „Dichtbij de bedrijven waar ze werken, dan heb je ook weinig verkeersbewegingen. En als die opening door de politiek is gegeven, dan moeten we er nu toch met z’n allen aan werken dat het niet zomaar ergens middenin de polder gebeurt?”

Ook in zijn eigen buurt ziet hij dat huisvesting bij het bedrijf de beste oplossing is: „Vereecken Fruit heeft op het eigen erf huisvesting voor hun mensen. Dat loopt prima, er is geen enkele tegenwerking, je hoort er niemand over. Die mensen maken onderdeel uit van de buurt. Als je ze tegenkomt steek je je hand op.”

Commercieel park

Het plan van Daniëls wordt volgens Weesepoel een heel ander verhaal: „Een commercieel park waar de mensen zich uitgebuit voelen vanwege de opzet, waar ze in hokjes worden weggezet en zoveel mogelijk betalen per maand. Dat nodigt niet uit om je welkom te voelen. Die kant moeten we niet op willen met z’n allen.”

Hij noemt het ‘een belachelijk voorstel’: „Dat geldt niet alleen voor hier, maar overal in het buitengebied. Het valt ons rauw op het dak, het leidt tot reuring, commotie, stress. Daar wordt veel te makkelijk overheen gestapt. Er zijn mensen aangeslagen, die liggen er wakker van. Het hakt er enorm in.”

Roodbeenweg

.